Η φιλοξενία — κυριολεκτικά η αγάπη για τους ξένους — βρίσκεται στην καρδιά της ελληνικής ζωής και εκφράζεται μέσα από γενναιόδωρα τραπέζια και μεγάλα βράδια φαγητού και μουσικής.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία διαμορφώνει τις γιορτές, τις χωριάτικες εκκλησίες και τον ρυθμό του χρόνου, ιδιαίτερα το Πάσχα. Η παραδοσιακή μουσική, το μπουζούκι και ο αυθόρμητος χορός παραμένουν καθημερινές χαρές.
Το καλοκαίρι, η ζωή αργοκυλά στον ρυθμό της θάλασσας, της απογευματινής ξεκούρασης και του όψιμου, κοινωνικού δείπνου κάτω από τα αστέρια.